Türkiye'de Çocuk Eğitimi

         "Eğitim" bir insanı toplum yaşamına uydurmak, bazı yeteneklerini geliştirmek ve bazı değerlere saygı duymaya yöneltmek için uygulanan yöntemlerin tümüdür.Geleneksel "eğitimbilim" (pedagoji) zorlayıcı davranıyor, çocuk, "iyi ya da kötü bir "eğitim" almış" oluyordu. Ama bu durumda, çocuğun özgürlüğü bırakılmakta, çocuğun isteyerek ve içinden gelerek katılmadığı bir eğitim de anlamsızlaşmaktaydı. Ayrıca zorlayıcı eğitimbilim yöntemleri, katı bir çerçeve içinde uygulanıyor, eğitimci, değişmez sayılan bazı değerleri, çocuğa benimsetmekle yükümlü tutuluyordu. Buna tepki olarak, çağımızda özgür eğitim yöntemleri gelişmiş, çocuğun isteyerek katılacağı bir eğitim sistemi yaygınlaştırılmış, oynayacağı oyunlar, yapacağı sporlar vb. kendi seçimine bırakılmıştır.

         Çağdaş eğitim, kuşkusuz belirli bir disipline uyulmasını gerektirir; ama amacı çocuğu özerkleştirmek, özgürleştirmektir. Ve çocuk kendisine önerilen ilkelerin bir bölümünün doğruluğunu kendiliğinden kabul ettiği zaman, eğitim başarılı sayılır.

          Çocukların eğitimi konusunda Türkiye'de yayınlanmış yapıtlar arasında da, edebiyat ağırlıklı olanlar büyük yer tutar. Çocuklar için çeşitli kitapların hazırlanması konusu , özellikle Tanzimat'tan sonra ele alınmış, Batı edebiyatından çeviriler yapılmış (sözgelimi Gulliver'in Seyahatnamesi) çeşitli kitaplar yazılmış (sözgelimi, Muallim Naci'nin Ömer'in Çocukluğu) ve çocukların eğitime yönelik çeşitli gazeteler çıkarılmaya başlanmıştır. Bu arada birçok ozan (Sözgelim Tevfik Fikret) çocuklara, iyilik , doğruluk, yurt sevgisi, insan sevgisi aşılayan şiirler yayınlamışlardır. Milli Edebiyat döneminde de Ziya Gökalp'in, Mehmet Emin Yurdakul'un; Ömer Seyfettin'in, Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın şiir, öykü ve romanları çocukların en çok okudukları yapıtlar olmuştur.

         Cumhuriyet döneminde yeni Türk harflerinin kabul edilmesiyle eğitici edebiyat alanındaki telif ve çeiri yapıtlarının sayısı çoğalmış, çeşitli yayıneveri eğitici amaçlı ve çeviriye dayalı çocuk dizileri yayınlarken, bazı yayın kuruluşları çocuklar arasında belirli yaş öbeklerine seslenen dergiler çıkarmaya koyulmuş, bu arada Fazıl Hüsnü Dağlarca, Aziz Nesin, Yaşar Kemal, Ülkü Tamer ve benzeri yazarlarda şiirleri, romanları ve masallarıyla çocuğa yönelmişlerdir.