HUZURA ÇAĞRI

Cumartesi, 17 Temmuz 2010 07:58 Cumartesi, 17 Temmuz 2010 15:06 tarihinde güncellendi Yazar Serap Hoca

Karanlığın sesi,
Sardı özümü.
İçeri sığamam,
Dışarı çıkamam,
Titrer özüm…
Yanar avuç içlerim…
Neden haykırır sesim?
Sağır mı oldu çığlığım?
Zifiri karanlığa düşmanım,
Ay da yetmez,
Yıldız da…
Güneşe hasretim,
Doğar mı ki?
Bu yavrunun kucağında ağlayan, ben miyim?
Onun kolları mı aradığım,
Yitenlere karısan, canim mi?
Karlar altında o, duyar mı ki?
Sevgisi ile gene bakar mı ki?
Kalksın herkes,
Duysun çığlığımı!
Çöksün duvarlar,
Gelsin…
Gelsin huzur.
İstemiyorum kimseyi!
Kendimde kaldı anahtarım.
Bu bedenin içinde kilitli kaldım!
Kus olsam,
Uçup gitsem…
Kim kirdi kanadımı?
Rahat bırakın beni!
Yeter!
Yeter artik!
N’olur ki…
Kapayabilsem gözümü de
Huzuru bulsam.


8.1.2007


SERAP HOCA